De stille generatie (1928–1945) wordt gekenmerkt door zuinigheid, plichtsbesef en zekerheid. Met praktijkcase over geldgedrag en levensfase.
De stille generatie omvat mensen die geboren zijn tussen 1928 en 1945. Deze generatie is opgegroeid tijdens en na de Grote Depressie en de Tweede Wereldoorlog. Dit tijdperk werd gekenmerkt door economische en politieke onrust.
De ervaringen uit deze periode hebben de stille generatie gevormd met kenmerken zoals hard werken, financiële voorzichtigheid, respect voor autoriteit en een sterk gevoel van gemeenschapszin en persoonlijke verantwoordelijkheid.
De omstandigheden waarin zij opgroeiden waren vaak sober en uitdagend. Dit zorgde voor een conservatieve benadering van het leven en een neiging tot zelfopoffering.
Hun opvoeding en de culturele normen van die tijd benadrukten traditionele waarden en een sterke arbeidsethos. Deze generatie heeft veelal een leven lang gewerkt binnen dezelfde organisatie of industrie.
Tegenwoordig is de stille generatie grotendeels met pensioen. Een aantal van hen is nog actief betrokken bij hun gemeenschappen en families. Zij zetten zich in als vrijwilligers, delen hun levenservaringen en wijsheid met jongere generaties en genieten van activiteiten die hen mentaal en sociaal betrokken houden.
Hun invloed en waarden blijven voelbaar in de samenleving ondanks dat dat deze generatie geen noemenswaardig deel meer uitmaakt van de actieve beroepsbevolking. De stille generatie is ouder dan 80 jaar. Steeds meer van hen komen in de levensfase van afhankelijke ouderdom.
Mevrouw Hummelink werd geboren in 1927 op een boerderij in Brabant. Zij was de oudste dochter in een gezin met zeven kinderen. Het leven was hard. Er was weinig geld en alles draaide om overleven.
Eten werd nooit verspild en kleding eindeloos hersteld. De houtkachel en de petroleumlamp gingen na het avondeten uit om kosten te besparen. Luxe bestond niet. Stilzitten was geen optie. Als de huishoudelijke taken waren gedaan dan breide ze grijze wollen sokken zodat het gezin warme voeten had tijdens de ijzige wintermaanden zonder kachel.
Rond haar 35e trouwde mevrouw Hummelink en kreeg twee kinderen. Haar man overleed helaas jong maar hij had een goed pensioen en was goed verzekerd. Dankzij deze financiële vangnetten had mevrouw Hummelink geen hypotheeklasten en kon ze zich financieel uitstekend redden. Toch bleef ze tot haar overlijden in 2022 leven zoals ze dat altijd had gedaan: zuinig, bescheiden, dienstbaar aan anderen en met een diepgewortelde afkeer van verspilling.